تبلیغات
بررسی قران - معاویه از دیدگاه تشیع
درباره وبلاگ

آرشیو

طبقه بندی

آخرین پستها

پیوندها

صفحات جانبی

نویسندگان

ابر برچسبها

نظرسنجی

آمار وبلاگ

Admin Logo
themebox

free counters

معاویه از دیدگاه تشیع

هر چند معاویه مورد احترام بسیاری از برادران اهل سنت است اما تمامى اهل سنت او را نسبت به جنگ با على‏علیه السلام خطاكار می دانند و حتی برخى از همسران پیامبرصلى الله علیه وآله وسلم و صحابه و همچنین برخى از بزرگان اهل‏سنت درباره او نظر منفى داشته‏اند كه چند نمونه را نقل مى‏كنیم:

1- حسن بصرى درباره معاویه مى‏گوید: «چهار عمل را معاویه مرتكب شد كه هر یكى از آنها براى هلاكت او كافى بود :

 الف) حكومت را به وسیله شمشیر و بدون شورا به دست آورد، با اینكه اشخاص بزرگ، برجسته و محترم در میان صحابه بودند كه مى‏توانست با آنان مشورت كند.

 ب) معاویه پسر خود یزید را كه پیوسته مست بود ، لباس حریر می پوشید و اهل ساز و آواز بود به عنوان جانشین خود و خلیفه مسلمین منصوب كرد.

 ج) معاویه زیاد را برادر خود خواند، در صورتى كه رسول اكرم ‏صلى الله علیه وآله وسلم می فرماید : به واسطه رابطه نامشروع نسبت درست نمى‏شود.

 د) حجربن عدى و یاران او را كه از مسلمانان پرهیزكار بودند به قتل رسانید.» [1]

 2- ابن اثیر مى‏نویسد: «عایشه همسر پیامبر گرامى اسلام ‏صلى الله علیه وآله وسلم پس از كشته شدن برادرش محمد بن ابى‏بكر به دستور معاویه ناله سختى نمود و بعد از هر نمازش معاویه و عمرو عاص را نفرین مى‏كرد.» [2]

 3- عبدالرحمان بن غنم كه از صحابه است درباره معاویه مى‏گوید: «معاویه چه حق در شورا دارد؟ او از طلقا است - اسیران آزاد شده - كه خلافت براى آنها جایز نیست. او و پدرش از رؤساى احزاب‏اند؛ احزابى كه در جنگ احزاب علیه مسلمین متحد شده بودند». [3]

 علاوه بر آن چه ذكر شد برخی دیگر از دلایل منفى بودن نظر شیعه درباره معاویه به این شرح است:

 الف) معاویه حكومت و خلافت على‏ علیه السلام را كه به اتفاق همه مسلمین حكومت حق بود، نپذیرفت و براى حفظ خلافتش در جنگ صفیّن با مسلمانان وارد جنگ گردید كه این عمل او باعث شد خون بسیارى از مسلمانان ریخته شود.

 ب)  او نسبت به على‏ علیه السلام بغض و كینه داشت و او را دشنام مى‏داد. او از سعد وقاص انتقاد مى‏كرد كه چرا از سبّ على خوددارى مى‏كند [4] و حتی به دستور او خطبا در منابر و نمازهاى جمعه حضرت علی علیه السلام را لعن و ناسزا می گفتند. [5] در حالى كه رسول خدا صلى الله علیه وآله وسلم مى‏فرماید:  "یا على اَنْتَ سیدٌ فى الدُّنیا و سیدٌ فىِ الاخِرةِ، حَبیبُكَ حَبیبى و حَبیبى حبیبُ اللّه وَعدُّوكَ عدوّى وعدوى عدوُّاللَّهِ وَ الْوَیْلُ لِمَنْ اَبَغضَك بعدى "[6] ؛  اى على تو در دنیا آقا و سروری و در آخرت نیز سروری داری؛ دوستدار تو دوست من است و دوست من دوست خداست و دشمن تو دشمن من است و دشمن من دشمن خداست. واى بر كسى كه بعد از من نسبت به تو بغض ورزد.

 و نیز در شأن على‏ علیه السلام می فرماید : "لا یُحِبُّ عَلیَّاً مُنافِقٌ وَلا یُبْغِضُه مُؤمِنٌ "[7] ؛ منافق دوستدار على نیست و انسان مؤمن به او بغض و كینه نمی ورزد.

 و ابوسعید در همین رابطه گوید:  "اِنَّا كُنَّا لَنَعرفُ المُنافِقینَ "نَحْنُ مَعْشَرَ اْلاَنْصار" بِبُغْضِهِم عَلىَّ بنَ‏ابیطالبٍ‏علیه السلام " ؛ ما منافقان را از بغض و كینه آنها نسبت به على بن ابى‏طالب مى‏شناختیم.

 ام سلمه مى‏گوید : رسول‏خدا صلى الله علیه وآله وسلم فرمود: «مَنْ سَبَّ عَلیاً فَقَدْ سَبَّنى» [8] ؛ هر كه على را دشنام گوید مرا دشنام گفته است.

 ج) رسول خدا صلى الله علیه وآله وسلم براى جداسازى گروه حق از گروه باطل پیشاپیش نسبت به شهادت عمار خبر داده بود كه: "سَتَقْتُلُكَ اَلْفِئَةُ الباغِیَةُ "[9] ؛ به زودى گروه طغیان‏گر و ستمكار تو را خواهند كشت.

 در حالى كه سپاه معاویه عمار را به شهادت رساندند !

 د) معاویه پیمان صلح با امام حسن‏علیه السلام را زیر پا گذاشت و آن را یك طرفه نقض كرد و جعده دختر اشعث و همسر امام حسن‏علیه السلام را با وعده‏هاى خود به مسموم نمودن و قتل آن ‏حضرت تحریك كرد تا زمینه را براى حكومت فرزندش یزید فراهم كند و زمانى كه خبر قتل امام را شنید بسیار مسرور گشت و تكبیر گفت و حاضرین نیز تكبیر گفتند ! [10]

 ه ) معاویه مردم را به بیعت با فرزندش یزید كه فردى جنایت پیشه، عیاش، سگ‏باز و شراب خوار بود مجبور  ساخت [11]  و سرانجام در این كار موفق شد و یزید در مدت حكومت كوتاه خویش جنایات فراوانى مرتكب شد كه مهم‏ترین  آنها به شهادت رساندن سبط رسول‏گرامى اسلام و سرور جوانان اهل بهشت امام حسین‏ علیه السلام بود.

 و ) پیامبر اكرم‏ صلى الله علیه وآله وسلم معاویه را نفرین نموده و فرمود: «خداوند شكم او را سیر نكند.» [12]

 
[1] كامل فى التاریخ ، ج 3، ص 487 .

[2] همان ،  ج 3، ص 357 ، حوادث سنه 38.

[3] الاستیعاب ،  شرح حال عبدالرحمان بن غنم.

[4] صحیح مسلم، كتاب الفضایل، باب فضایل على‏بن ابى‏طالب .

[5] تاریخ الخلفاء، ج 1 ، ص 120؛  ج 2، ص ،210 ؛ ج 3، ص 61 و النصایح الكافیة، ص 78.

[6] مستدرك على الصحیحین، ج 3، ص 128.

[7]  در صحت این حدیث خوب است بدانید كه علامه ذهبى از علماى بزرگ اهل سنت با اینكه در كتابش "سیر اعلام النبلاء" ، ج8 ، ص 355 ،  حدیث "من كنت مولاه فعلى مولاه" را متواتر و قطعى‏دانسته، لیكن حدیث "لایحب..." را از آن هم صحیح‏تر مى‏داند .

[8] مستدرك الصحیحین، ج 1، ص 121.

[9] صحیح بخارى ، كتاب الصلوة، باب التعاون فى بناء المسجد .

[10] مروج الذهب، ج 3، ص 8 .

[11] همان، ص 77 و تاریخ یعقوبى، ج 2، ص 165.

[12] صحیح مسلم، كتاب البرّ، باب من لعنه النبى او سبّه.


منبع : http://mazaheb.com


نوشته شده توسط :امیر
شنبه 20 شهریور 1389-05:15 ب.ظ
نظرات() 

ben10
جمعه 26 آذر 1389 07:36 ب.ظ
ای خدا پدر مادرتو بیامرزه... .دهنم بلا نسبت سرویس شد انقد دنبال مطلب راجع به معاویه گشتم ////پیدا نمیشه اصلا///مطلبا همه جا خوب گفته بود ازش میترسیدم ببرم بدم به استاد کلا بهم بگه برو حذف کن...
ممنون خسته نباشید... .
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر